Autor: admin

20 listopada 2017, prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego Fatou Bensouda, złożyła wniosek o upoważnienie do wszczęcia śledztwa w sprawie domniemanych zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych od 1 maja 2003 r. w związku z konfliktem w Islamskiej Republice Afganistanu. Wniosek odnosi się nie tylko do konfliktu zbrojnego na terenie Afganistanu, ale również do zbrodni popełnionych od 1 lipca 2002 r. na terytorium Państw-Stron Statutu Rzymskiego, na podstawie którego funkcjonuje MTK, a którego stroną jest także Polska. Zdaniem prokurator, postępowanie przygotowawcze powinno dotyczyć domniemanych zbrodni popełnionych przez Talibów i powiązane z nimi grupy, przedstawicieli afgańskich władz, a także przedstawicieli sił zbrojnych i wywiadowczych USA, w tym CIA. W ocenie Prokuratora, śledztwo powinno objąć również sprawę tajnych więzień CIA w Europie, w tym także w Polsce, i prowadzone w nich działania, w tym przesłuchania ze stosowaniem tortur.

6 grudnia 2017 r. pełnomocnicy Al-Nashiriego – Ahmad Assed, Nancy Hollander i Mikołaj Pietrzak – w imieniu swojego klienta złożyli do MTK oświadczenie na podstawie art. 15 § 3 Statutu Rzymskiego, popierające wniosek Prokuratora o upoważnienie do wszczęcia śledztwa. Zgodnie z art. 15 § 3 Statutu Rzymskiego pokrzywdzeni mogą złożyć do Trybunału pisemne oświadczenia w związku z wnioskiem Prokuratora o wszczęcie postępowania przygotowawczego. W takim oświadczeniu mogą przedstawić Trybunałowi swoje zapatrywania, w tym ewentualne zastrzeżenia dotyczące ewentualnego śledztwa .

Al-Nashiri, obywatel Arabii Saudyjskiej, był więziony w tajnych więzieniach CIA i przesłuchiwany w ramach programu dla tzw. „ważnych więźniów” – osób rzekomo związanych z Al-Kaidą i podejrzewanych o terroryzm. Program składał się z siatki tajnych więzień znajdujących się w Europie, w tym także w Polsce i Rumunii między 2002-2006 r., które były organizowane w porozumieniu z władzami danych państw i za ich milczącym przyzwoleniem. Więźniowie o objęci programem CIA, w tym także Al-Nashiri, byli nielegalnie przetrzymywani i poddawani brutalnym technikom przesłuchiwania obejmującym tortury i inne sposoby nieludzkiego lub poniżającego traktowania, stosowane przez CIA w ramach programu Wzmocnionych Technik Przesłuchania.

Cztery lata temu, w lipcu 2014 r., Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że Polska, współpracując z CIA w ramach programu tajnych więzień CIA, naruszyła Europejską Konwencję Praw Człowieka i Protokół 6 Konwencji (zakazujący stosowania kary śmierci). Trybunał wskazał, że naruszenie Konwencji stanowiło przetrzymywanie Al-Nashiriego w tajnym więzieniu CIA w Polsce oraz brak przeprowadzenia szybkiego, rzetelnego i skutecznego postępowania w związku z zarzutami dotyczącymi naruszenia Konwencji w tym m.in. stosowania tortur, złego traktowania i nieujawnienia informacji o zatrzymaniu Al-Nashiriego (Al-Nashiri przeciwko Polsce, Europejski Trybunał Praw Człowieka, wyrok, 24 lipca 2014 r.).

„MTK może być drugim, po ETPCz, Trybunałem międzynarodowym, który będzie rozstrzygał sprawy osób zatrzymanych i torturowanych przez CIA. Tymczasem, od prawie 10 lat, polskie władze nie przeprowadziły skutecznego postępowania wyjaśniającego kwestię tajnych więzień CIA w Polsce. Przez cały ten czas osoby, które były niesłusznie przetrzymywane i torturowane w tajnych więzieniach CIA, miały ograniczoną możliwości dochodzenia sprawiedliwości” – mówi Mikołaj Pietrzak, adwokat reprezentujący Al-Nashiriego.

[:pl]

Pierwszego dnia spotkania członkowie LEAP z Austrii, Anglii i Walii, Bułgarii, Czech, Estonii, Francji, Grecji, Luksemburga, Niemiec, Polski, Portugalii, Szwecji, Szkocji, Węgier i Włoch omawiali Zalecenie Komisji Europejskiej z 27 listopada 2013 r. w sprawie gwarancji procesowych dla osób wymagających szczególnego traktowania podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (2013/C 378/02).

Celem spotkania było podzielenie się doświadczeniami o praktycznych aspektach realizacji gwarancji ujętych w Zaleceniu Komisji w ww. państwach członkowskich EU w związku z raportem opublikowanym przez Civil Rights Defenders o realizacji Zalecenia Komisji w Szwecji (raport CRD). Z doświadczeń uczestników dyskusji wynika, że w większości ww. państw gwarancje ujęte w Zaleceniu Komisji nie są w pełni, a czasem nawet w części, realizowane.

 [:]

[:pl]Opis stanowiska:

• bieżąca obsługa prawna Klientów (osób fizycznych i podmiotów gospodarczych) w zakresie prawa cywilnego i gospodarczego,
• przygotowywanie pism procesowych oraz kompleksowa obsługa sporów sądowych i administracyjnych,
• przygotowywanie i negocjowanie umów, dokumentów korporacyjnych etc.,
• samodzielny i bezpośredni kontakt z Klientami Kancelarii.

Wymagania:

• aplikant I roku lub rozpoczynający aplikację w styczniu 2018 r. (warunek konieczny);
• doświadczenie w pracy w kancelarii lub jako prawnik wewnętrzny, doświadczenie w postępowaniach sądowych lub administracyjnych będzie dodatkowym atutem;
• samodzielność, dobra organizacja pracy, chęć rozwoju zawodowego;
• bardzo dobra znajomość języka angielskiego;
• bardzo dobra znajomość prawa cywilnego i postępowania cywilnego, doświadczenie w sprawach bankowych lub karnych będzie dodatkowym atutem.

Osoby zainteresowane proszone są o przesłanie CV oraz listu motywacyjnego na adres e-mail: aplikant@pietrzaksidor.pl[:]

Bank jako menadżer interesów klienta

Mec. Artur Sidor wskazuje, że w odniesieniu do banków zachodnioeuropejska, ale również coraz częściej polska doktryna prawnicza formułuje model banku jako menedżera spraw majątkowych klienta. „Oznacza to, że bank zobowiązany jest ograniczać działania nakierowane na maksymalizację swojego zysku ze względu na obowiązek dbałości o interes majątkowy klienta. Również w orzecznictwie Sądu Najwyższego formułuje się obowiązki ogólne banku wobec klientów i innych osób, których dotyczy działalność banku. Obowiązki te wynikają ze statusu banków jako instytucji zaufania publicznego. Nie muszą więc wynikać z konkretnych zapisów umów, regulaminów czy przepisów prawa” – czytamy w artykule.

Naruszenie wyżej wspomnianych obowiązków ogólnych przez bank może być podstawą jego odpowiedzialności odszkodowawczej względem klienta. „Taka sytuacja miała miejsce w sprawie będącej przedmiotem wspomnianego na wstępie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie. Wedle relacji medialnych zachowanie banku i działającego w jego imieniu doradcy było szczególnie nielojalne, a udzielone klientowi informacje „rażąco nierzetelne” – pisze mec. Artur Sidor.

Wyrok TSUE w sprawie obowiązku odpowiedniego poinformowania klienta

W kontekście sprawy wyroku warszawskiego sądu, mec. Artur Sidor zwarca uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym Trybunał analizował w nim kwestię kredytów denominowanych we frankach szwajcarskich udzielanych przez jeden z rumuńskich banków. „W opinii TSUE brak odpowiedniego poinformowania klienta o ryzyku walutowym oraz konsekwencjach ekonomicznych z nim związanych (tj. wpływie na wysokość rat kredytu) może prowadzić do rażącej nierównowagi kontraktowej” – czytamy w artykule.

Szansa także dla przedsiębiorców

Zdaniem mec. Artura Sidora w wypadku braku jakichkolwiek (lub udzielenia bardzo ograniczonych) informacji o ryzyku kredytowym, namawiania przez doradców na dodatkowe, ryzykowne produkty i innych bulwersujących zachowań naruszenie zasad współżycia społecznego może stanowić realną podstawę powództwa.

„Warto zauważyć, że skorzystanie z tej konstrukcji prawnej umożliwia wytaczanie powództw również przez przedsiębiorców, zwłaszcza drobnych i nieuzyskujących przychodów we frankach szwajcarskich. Jest to dla nich jedyna deska ratunku, bowiem na istnienie klauzul abuzywnych powoływać się mogą wyłącznie konsumenci. Praktyczna różnica między przedsiębiorcą i nieprzedsiębiorcą jest zaś często iluzoryczna, a kontraktowa i informacyjna przewaga banku jednakowa wobec obu kategorii klientów” – pisze mec. Artur Sidor.

 Artykuł dostępny jest tutaj.

Celem spotkania była wymiana doświadczeń pomiędzy praktykami z różnych krajów członkowskich UE na temat przeszkód i problemów w zakresie stosowania ENA. Spotkanie dotyczyło zarówno kwestii związanych ze stosowaniem zasady proporcjonalności przy stosowaniu ENA, jak również powodów do odmowy wykonania nakazu w innym kraju członkowskim.

„Te dwa elementy – zasada proporcjonalności i sposób realizacji ENA w innych krajach członkowskich – to najbardziej dyskutowane przez praktyków aspekty stosowania nakazu. W tych dwóch obszarach, pomimo stale rozwijające się orzecznictwa, pojawia się coraz więcej nowych zagadnień, które mogą być różnie interpretowane przez organy wymiaru sprawiedliwości krajów członkowskich” – mówi adw. Katarzyna Dąbrowska.

W dyskusji poruszono również tematy związane z wpływem, jakie może być stosowanie nakazu na ochronę praw podstawowych, zwłaszcza w zakresie, w jakim ryzyko naruszenia tych praw jest przesłanką przemawiającą za odmową wykonania nakazu.

Kancelaria Pietrzak Sidor & Wspólnicy specjalizuje się m.in. w postępowaniach z elementem transgranicznym (w tym postępowania z zakresu wydania ENA i postępowania transgraniczne). Więcej informacji o naszej pracy dostępnych jest w dziale Specjalizacje.

[:pl] 

Stan faktyczny

W omawianym orzeczeniu Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę jednego z klientów domagającego się wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego. Tytuł został wystawiony przez bank, ponieważ udzielona pożyczka nie była spłacana, co spowodowało wypowiedzenie umowy i żądanie zwrotu całego zadłużenia. Następnie bank uzyskał tzw. klauzulę wykonalności i skierował sprawę do komornika. „Najprościej mówiąc, kredytobiorcy dążyli do zablokowania egzekucji komorniczej przez zakwestionowanie podstawy do wystawienia BTE” – pisze mec. Artur Sidor.

Omawiana umowa dotyczyła kredytu denominowanego, czyli takiego, w którym kwota kredytu zapisana jest w umowie w walucie obcej, jednak zarówno wypłata, jak i spłata dokonywana jest w walucie polskiej. „Główną osią sporu była jednak kwestia skutków zastosowania niedozwolonej klauzuli w umowie. Klauzule takie, zgodnie z  art. 385 1 kodeksu cywilnego, nie wiążą konsumenta. Kredytobiorcy argumentowali, że prowadzi to do nieważności zawartej umowy, ponieważ dotyczy wysokości ich głównego świadczenia” – czytamy w artykule mec. Artura Sidora.

Wyrok Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy uznał jednak, że zawarta umowa jest ważna. „Po pierwsze uznał, że zawarta umowa jest ważna. Po usunięciu zakwestionowanego postanowienia dotyczącego kursu spłaty pozostaje bowiem pożyczka we frankach szwajcarskich, w których wyrażone są również kolejne raty. Po drugie, biorąc pod uwagę fakt, że spłata była dokonywana w złotych, uznał, iż było to dopuszczalne, lecz powinno odbyć się po innym kursie niż zastosowany przez bank” – pisze mec. Artur Sidor.

Zdaniem Sądu Najwyższego, po usunięciu zakwestionowanego postanowienia dotyczącego kursu spłaty pozostaje bowiem pożyczka we frankach szwajcarskich, w których wyrażone są również kolejne raty. Po drugie, biorąc pod uwagę fakt, że spłata była dokonywana w złotych, uznał, iż było to dopuszczalne, lecz powinno odbyć się po innym kursie niż zastosowany przez bank.

W tym zakresie Sąd Najwyższy sfromułował dwie możliwości, zobowiązując sąd apelacyjny do wybrania korzystniejszej dla klientów i ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. „Pierwszą z nich stanowi kurs kupna franka szwajcarskiego, który został wskazany w umowie jako właściwy do wypłaty kredytu. Zarówno wypłata, jak i spłata miałaby zatem być dokonywana po kursie kupna. Drugą propozycję stanowi zastosowanie kursu średniego NBP w drodze skomplikowanej analogii odwołując się do przepisów prawa wekslowego” – czytamy w artykule mec. Artura Sidora.

Zdaniem mec. Sidora wyrok Sądu Najwyższego będzie miał istotne znaczenie również w zakresie stosowania prawa Unii Europejskiej. „W omawianej sprawie ze względów proceduralnych niemożliwe było zadanie pytania prejudycjalnego TSUE. W innych sprawach będzie to nie tylko prawem, ale i obowiązkiem Sądu Najwyższego, który jako ostatecznie rozstrzygający sprawę zgodnie z prawem europejskim w razie wątpliwości dotyczących prawa UE jest zobowiązany każdorazowo zwracać się o wyjaśnienie do Trybunału” – pisze mec. Artur Sidor.

Artykuł dostępny jest tutaj.

[:]

[:pl]Opis stanowiska:

• bieżąca obsługa prawna Klientów w zakresie prawa karnego,
• przygotowywanie pism procesowych,
• udział w rozprawach,
• samodzielny i bezpośredni kontakt z Klientami Kancelarii.

Wymagania:

• I rok aplikacji (warunek konieczny);
• doświadczenie w pracy w kancelarii w ramach praktyk lub zatrudnienia;
• samodzielność, dobra organizacja pracy, odpowiedzialność, chęć rozwoju zawodowego;
• bardzo dobra znajomość języka angielskiego;
• znajomość drugiego języka będzie dodatkowym atutem.

Osoby zainteresowane proszone są o przesłanie aplikacji (CV i list motywacyjny) na adres e-mail: rekrutacja@pietrzaksidor.pl[:]

[:pl]

Przewidziany w ustawie mechanizm nie zakłada żadnej weryfikacji indywidualnej sytuacji osób których dotyczy. Każda z osób, wobec której zastosowano ustawę, ma prawo odwołania się do sądu.

Kancelaria Pietrzak Sidor & Wspólnicy świadczy pomoc prawną osobom, które zostały dotknięte skutkami tej ustawy.

Obowiązkiem adwokatów i radców prawnych jest udzielanie pomocy prawnej wszystkim tym, którzy tej pomocy potrzebują. Adwokaci i radcowie prawni są zobowiązani do reprezentowania swoich klientów m.in. w sprawach i postępowaniach, w których standardy demokratycznego państwa prawnego mogą być naruszane.

[:]

[:pl]

Opis stanowiska:

• bieżąca obsługa prawna Klientów (osób fizycznych i podmiotów gospodarczych) w zakresie prawa cywilnego i gospodarczego,
• przygotowywanie pism procesowych oraz kompleksowa obsługa sporów sądowych i administracyjnych,
• przygotowywanie i negocjowanie umów, dokumentów korporacyjnych etc.,
• samodzielny i bezpośredni kontakt z Klientami Kancelarii.

Wymagania:

• I lub II rok aplikacji (warunek konieczny);
• co najmniej 2 letnie doświadczenie w pracy w kancelarii lub jako prawnik wewnętrzny, w tym konieczne doświadczenie w postępowaniach sądowych lub administracyjnych;
• samodzielność, dobra organizacja pracy, chęć rozwoju zawodowego;
• bardzo dobra znajomość języka angielskiego;
• doświadczenie w sprawach bankowych lub karnych będzie dodatkowym atutem.

Osoby zainteresowane proszone są o przesłanie aplikacji (CV) do 14 lipca 2017 r. na adres e-mail: aplikant@pietrzaksidor.pl

[:]

Europejski Nakaz Aresztowania to uproszczona forma ekstradycji istniejąca pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, umożliwiająca aresztowanie osoby podejrzanej lub oskarżonej o popełnienie przestępstwa albo już skazanej za nie, i wydanie jej do kraju, w którym zostanie postawiona przed sądem lub przekazana do wykonania wcześniej orzeczonej kary.

Adw. Urszula Podhalańska, która od ponad sześciu lat specjalizuje się w prowadzeniu postępowań karnych o charakterze transgranicznym, wskazuje na niedostatki w praktyce stosowania Europejskiego Nakazu Aresztowania i na fakt, że w dalszym ciągu jego wykonywanie przysparza organom ścigania wielu problemów. „Niepokojące jest to jak wiele osób wobec których zastosowano nakaz, nie ma dostępu do obrony” – mówi adw. Urszula Podhalańska.

Zdaniem adw. Urszuli Podhalańskiej jest kilka obszarów, w których polscy i brytyjscy prawnicy mogą zacieśniać współpracę w zakresie postępowań transgranicznych. Do tych obszarów adw. Urszula Podhalańska zalicza m.in. wymianę informacji na temat polskich przepisów prawa karnego, występowanie w charakterze obrońcy w postępowaniach krajowych oraz przygotowywanie raportów eksperckich.

„Wielokrotnie byłam proszona o przygotowanie analizy polskiego prawa na potrzeby postępowań z zakresu ENA prowadzonych w Wielkiej Brytanii. Wymiana wiedzy i doświadczenia w tym zakresie jest nieodzownym elementem skutecznej obrony w takich postępowaniach” – mówi adw. Urszula Podhalańska.

Zdaniem adw. Urszuli Podhalańskiej efektywna współpraca pomiędzy polskimi i brytyjskim pełnomocnikami w wielu przypadkach spraw może prowadzić do uchylenia Europejskiego Nakazu Aresztowania.

Polsko-Angielski Dzień Prawniczy to wydarzenie poświęcone zagadnieniom wzajemnej współpracy w sprawach karnych i rodzinnych. Polscy i angielscy adwokaci spotkali się, aby podzielić się swoimi praktycznymi doświadczeniami w prowadzeniu spraw z elementami transgranicznymi pomiędzy obiema jurysdykcjami. Więcej informacji o tym wydarzeniu dostępnych jest tutaj.